Nadużycia i trauma

Doświadczenie nadużyć w przeszłości często wiąże się z chronicznym lękiem przeżywanym w dorosłym życiu. Często bywa tak, że pacjent przeżywa intensywne uczucia, lecz trudno jest jemu połączyć je z doświadczeniem nadużyć i traum z przeszłości. Czasem pacjent przeżywa cierpienie związane z ciałem np. migreny, zapalenia (pęcherza, jelit, żołądka), osłabienie odporności, a jest ono ściśle związane z lękiem, którego źródło znajduje się w trudnych przeżyciach z przeszłości (maltretowanie, poniżanie, bycie obserwatorem domowej przemocy, nadużycia seksualne).

Trauma, nadużycia są tak trudnymi doświadczeniami, że aparat psychiczny człowieka radzi sobie z nimi w ten sposób, że chroni psychikę przed nimi, odcinając je od pamięci, świadomości przez wycofanie tych doświadczeń w głąb psychiki. Pacjent często pozostaje w stanie psychicznego odcięcia, wycofania ze swoich uczuć. Osoba po doświadczenia nadużycia lub traumy może wydawać się bezuczuciowa, choć w głębi siebie mierzy się ze swoją trudną przeszłością za pomocą cierpienia psychosomatycznego i lęku, którego źródło nie jest rozpoznane. Często pacjenci z doświadczeniem nadużycia pozostają nieświadomi swojego bólu psychicznego, aby osłaniać psychikę przed trudnymi wspomnieniami i przeżywaniem ich raz jeszcze. Często też mają trudność z opowiedzeniem swojego stanu, ponieważ nie znajdują słów na opisanie swoich kłopotów.

Nieświadomość daje nam znaki

Czasem wspomnienia traumy pojawiają się w postaci flashback – nasuwają się w odcięty sposób, nie połączony ze świadomością pacjenta. Wspomnienia pod postacią doświadczeń sensorycznych, obrazów powracają intruzyjnie do pacjenta, który czuje wobec nich bezsilność i nie wie jak połączyć je ze sobą i wpisać je w swoje życie psychiczne.

Doświadczeniem nadużycia jest także trauma relacyjna związana z trudną opieką rodzica wobec dziecka. Rodzice nadużywający swoje dzieci często odwracają role i sami stawiają siebie w pozycji dziecka wobec swojego dziecka, które przeżywają jako swojego opiekuna, który ma rozumieć ich, uspokajać, słuchać i pomagać. Dziecko nadużyte przez rodzica odwracającego role, żyje latami w pomieszaniu kim jest, jakie są jego kompetencje, uczucia i często pozostaje z poczuciem nieadekwatności, braku możliwości i silnego lęku. Wiążą się one z tym, że dziecko już od najwcześniejszych lat było zmuszone przez swojego rodzica do wycofania się ze swojej naturalnej, dziecięcej pozycji (związanej z zabawą, ciekawością świata, spontanicznością). Dziecko opiekuna odwracającego role rodzinne zostało nieświadomie zmuszone przez rodzica do udawania, że ono samo potrafi ocalić go i rodzinę, zawalczyć o dobro domu, nadszarpując swoje dziecięce możliwości, rezygnując z rozwijania się, kosztem naprawy rodzica. Często to właśnie dziecko doświadcza uwikłania w sytuację rodzinną, która jest przetłaczająca i niszcząca. Rodzic nadużytego dziecka chętnie wikła je w swoje sprawy, nie dając mu poczucia odrębności.
Z traumą wiąże się także doświadczenie molestowania seksualnego. Jeśli pacjent doświadczył molestowania seksualnego w dzieciństwie, w życiu dorosłym przeżywa stosunek jako dziecięca ofiara nadużycia. Jest to bolesne odtworzenie traumy z dzieciństwa, choć kontekst jest inny a osoba dorosła. Seksualność jest wtedy skojarzona z przemocą i pojawia się chęć wycofania z życia seksualnego lub nieświadoma chęć powtórzenia traumy, aby przejąć nad nią panowanie.

Rezerwacja konsultacji:

tel. 534 030 607  

email. skrzynka@gabinet-ego.pl 

Słowa Klucze:

  • trauma,
  • uraz psychiczny,
  • zaburzenia stresowe,
  • zaburzenia pourazowe.